Xplora

print

Waarom studenten de waarheid niet kunnen googelen

26 juli 2017

Studenten schatten vaak slecht in of een bron op internet betrouwbaar is of niet. Dit blijkt uit onderzoek van Stanford University. De onderzoekers vergeleken het beoordelingsgedrag van studenten met dat van professionele ‘factcheckers’.

De verschillen die zij vonden zijn tips die iedereen kan gebruiken om beter te worden in het onderscheiden van feit en fictie:

1. Professionals verlaten een onbekende landingspagina bijna direct     

De onderzochte studenten lezen vooral verticaal. Ze evalueren de webpagina als een krantenartikel.

Professionele digitale onderzoekers lezen lateraal. Zij openen een nieuwe tab en googelen de naam van de organisatie van de betreffende landingspagina, de auteur of het bestuur van deze organisatie. Zij gebruiken de kracht van het internet om eerst de betrouwbaarheid van de bron te beoordelen, voordat zij zich verder in de inhoud van de pagina verdiepen.

2. Professionals weten dat de 'about us' of 'over ons' knop niks zegt

Studenten beschouwen de 'about us' knop als een belangrijke bron van informatie.

Factcheckers kijken verder dan de informatie die de organisatie over zichzelf geeft op haar eigen site. Alleen als die door betrouwbare anderen wordt bevestigd nemen zij deze informatie serieus.

3. Professionals kijken voorbij de volgorde van het zoekresultaat

De onderzochte studenten lijken Google te zien als een betrouwbare leverancier van informatie. Zij nemen aan dat zoekresultaten in volgorde van belangrijkheid worden aangeleverd. Daarmee beseffen studenten onvoldoende dat ons eigen leesgedrag en het zoekalgoritme van Google bepaalt wat zij te zien krijgen.

Factcheckers kijken bij elke zoekactie eerst naar URL’s en beschrijvingen van de gesuggereerde pagina’s. Zij scrollen vaak door naar de bodem van de zoekresultaten. Pas daarna beslissen zij wat zij als eerste zullen openen.

Laatst bijgewerkt op 30 november 2017.